Ik ben idolaat van het werk van Otto Freundlich, een Duitser die schilderde van ca. 1908 tot 1942, een jaar voordat hij door de nazi's vermoord werd in een concentratiekamp.
Ondanks een zeer behoorlijke productiviteit zijn er weinig werken, schilderijen en plastieken, van hem bekend. Dat hebben we dan te danken aan de gemankeerde kunstschilder A.Hitler die het werk van O.F. en een groot aantal illustere tijdgenoten tot entartete kunst verklaarde. Om die reden werden vele honderden of misschien zelfs duizenden kunstwerken van onschatbare waarde uit de musea verwijderd en verbrand. Waaronder dus vele werken van O.F.
De nazi's organiseerden voor de vernietiging nog wel even een reizende expositie om te laten zien wat voor idiote schilderijen er door de z.g. kunstenaars gemaakt werden. Het omslag van de catalogus voor deze tentoonstelling werd gesierd door een foto van het plastiek de "De nieuwe mens" van O.F.

                                      

Gelukkig zijn er nog voldoende werken bewaard gebleven om goed beeld te krijgen van zijn oeuvre.
Kenmerkend voor zijn werk is het consequent toepassen van vierkanten/rechthoeken die zodanig gerangschikt werden dat er vrijwel uitsluitend T-kruisingen ontstonden i.p.v. viersprongen. Daarnaast komen op nagenoeg alle schilderijen rechthoeken, blokken van rechthoeken, voor waarvan een hoek is afgerond en/of een rechthoek met twee evenwijdig gebogen lijnen. Trucks waardoor het beeld, dat met al die rechthoeken gauw statisch dreigt te worden integendeel juist een zeer dynamisch karakter krijgt. Dat effect versterkte hij nog extra door te voorkomen dat lijnstukken in elkaars verlengde kwamen te liggen.
Zijn kleurgebruik kenmerkt zich door een serie tegen elkaar liggende vlakken met een zeer gering kleur of sterkte verschil af te wisselen met vlakken met een maximaal contrast, waardoor diepte en een geraffineerde balans ontstaan.

                            

Over kleurgebruik heeft hij een boekje geschreven, "Krafte der Farbe", dat in 2001 heruitgegeven is maar dat ik tot nu toe nog niet te pakken heb kunnen krijgen. Ik ben nog optimistisch en op jacht.
Voor zover mij bekend heeft, in Nederland, alleen het gemeente museum van Schiedam een werk van O.F. in bezit.
Mijn voorliefde voor kunstwerken met een sterk kubistisch karakter is misschien al in mijn jonge jaren ontstaan. Ik ben namelijk opgegroeid in Hilversum, een stad waar veel scholen ontworpen en gebouwd zijn door de vermaarde/wereldberoemde bouwmeester W.M.Dudok. Zo ook alle scholen die ik doorliep (en niet veel meer dan dat). De school die het meest in mijn geheugen gegrift staat is de lagere school, de Dr. Bavinckschool. Al vanaf mijn vroegste bezoek aan deze school was ik mij bewust van de bijzonderheid van deze school - een apenrots van gestapelde blokken met prachtig gesitueerde samengestelde ramen met betoverende glas in lood vensters. Binnen was de sfeer ronduit sinister met lange hoge gangen, vele nissen en rare hoeken en dat alles gemaakt in een stijl die ik jaren versleten heb voor Jugendstill.          
    
                                                                                                                                                                 Nu weet ik beter en was Dudok zelf een toonaangevend ontwerper met een stijl die door vele collega's tot op de dag van vandaag gekopieerd wordt.
De connectie tussen O.F. en Dudok is werkelijk, de heren hebben elkaar in de jaren '20 van de vorige eeuw vele malen ontmoet op manifestaties van de groep "De Stijl" de groep die door Mondriaan, Doesburg, Rietveld en anderen o.a. de architect J.P.Oud aan een onsterfelijke bekendheid werd geholpen

         
W.M.Dudok                                        Otto Freundlich

Reageer op dit bericht